by Eiríkur on 17. janúar 2010
Síðastliðna viku hef ég nánast verið rúmliggjandi með þursabit en er nú allur á batavegi. Ég reyndi að nota tímann í eitthvað gagnlegt og kannaði m.a. stöðuna á sérpöntunarlistanum hjá systembolaget. Nánar tiltekið var ég að athuga hvort að Brancaia Tre 2007 væri ekki örugglega komið til innflytjandans, Johan Lidby Vinhandel. Þetta vín lenti nefnilega í 10. sæti á margnefndum topp 100-lista Wine Spectator og var eitt af fáum vínum sem var fáanlegt í Svíþjóð. Samkvæmt systembolaget voru þeir þó enn með 2006-árganginn en á heimasíðu innflytjandans mátti þá lesa sem svo að 2007 væri komið í þeirra hillur. Núna sagði systemið að 2007 væri fáanlegt þannig að ég ákvað að panta 4 flöskur, sem komu svo í hús á föstudag. Þetta er ítalskt vín, nánar tiltekið Toscana-vín, og mér fannst því viðeigandi að drekka það með ítölskum mat. Ég eldaði því feiknagott Lasagna og bauð Keizaranum í mat. Við prófuðum svo eina flösku og það er óhætt að segja að við urðum ekki fyrir vonbrigðum! Þetta er nokkuð ljóst vín að sjá, dæmigert Chianti-útlit. Í nefið kemur kaffi- og berjailmur ásamt ögn af lakkrís og blómum. Í munni dálítið tannískt en hins vegar mikil sýra, góð fylling og gott eftirbragð. Frábært vín sem vakti mikla hrifningu meðal allra viðstaddra. Vínið er blanda Sangiovese (80%), Cabernet Sauvignon (10%) og Merlot (10%), fellur undir IGT-flokkinn og gæti því tæknilega talist vera ofur-Toskani. Einkunn: 9,0 – Frábær Kaup!
Ég stóðst ekki mátið og pantaði mér strax einn kassa til viðbótar, enda kostar vínið ekki nema 149 SEK og viðbúið að það klárist fljótt!
by Eiríkur on 18. október 2009
Já, það er skömm frá að segja en ég hreinlega gleymdi að panta mér Bordeaux 2006 í síðustu viku! Valið stóð helst á milli Talbot, Léoville-Barton og Chasse-Spleen en nú verð ég að bíða fram í lok næstu viku til að sjá hvort það sé eitthvað eftir handa mér. Ég var reyndar orðinn pínu þreytt, enda búinn að vera á næturvöktum alla vikuna og var einmitt á leið í vinnuna þegar ég mundi eftir þessu, en svona er þetta nú bara. Sem betur fer var þetta ekki annar 2005-árgangur – þá hefði maður jafnvel tekið frí frá vinnu til að ganga frá pöntuninni.
Ég fór þó í ríkið á föstudaginn og keypti mér Chateau Mont-Redon Chateauneuf-du-Pape 2005. Þetta var ágætisvín, kannski örlítið daufara en ég hafði gert mér vonir um. Líkt og mörg önnur Rónarvín er það að mestu leyti gert úr Grenache (65%), Syrah (15%) og Cinsault (10%), en nokkrar aðrar þrúgur hafa líka slæðst með. Það hefur dálítið blautan eikarkeim, ber og lakkrís í annars dálítið fátæklegri lykt. Í munni nokkuð gott jafnvægi þar sem áðurnefnd lyktar- og bragðelement koma ágætlega fram ásamt smávegis pipar. Sæmilegt eftirbragð. Einkunn: 6,5 – pínulítil vonbrigði með þetta vín þar sem ég borgaði 234 SEK fyrir það.
Ég keypti líka Ný-Sjálenskt rauðvín sem heitir Wild Rock Gravel Pit Red 2008, blanda Merlot og Malbec, og ég held örugglega að þetta sé í fyrsta sinn sem ég smakka slíka blöndu. Þetta er unglegt vín að sjá, ilmur af eik, plómum, myntu og súkkulaði sem skila sér í bragðinu, sem er nokkuð tannískt og skortir aðeins upp á sýru til að vega upp á móti tannínunum. Ágætis hversdagsvín og mun betri kaup en frakkinn sem ég fjallaði um hér að ofan. Einkunn: 6,5 – kostar 99 SEK.
